back in bed

"john price balkonunda sigarasını ağı ağır içti, antik karısıyla çocuğuna iyi geceler öpücüğü verdi, sonra günün olaylarını, başından yaralanmasını ve ağabeyine ihanet etmesini nereye koyacağını bilemeden çekyatının örtüleri üzerine uzandı..." arthur philips "prag" sayfa 217

hava cok soguk, sefillerin minik sefil kahramani cosette gibiyim. butun gun ev isleriyle ugrasip kisa aralarda da kendimi bitkin bir halde yataga atiyorum. biraz kitap okuyup daha çok tavana bakarak geciyor günlerim. yavas yavas hasta yemekleri uzerine bir kitap hazirlayacak kivama geliyorum...

oysa ki özledigim biri var. birlikte bir kahve icsek belki küçük yaralarimizi sarardik. ve ben bu çöl gibi yerde ölüyorum...

6 yorum:

  1. :)en kocamanından gülücük :) maloticiim

    YanıtlaSil
  2. ölmek, kendin yitirip diğerlerine katilmakmis. kendimizi kurtarip digerlerini yitirmenin getirdigi nokta da daha katlanilir degil...

    YanıtlaSil
  3. Kendinizi güzel seylere verin.

    YanıtlaSil